Οι υδροθερμικοί εκρηκτικοί κρατήρες της καλντέρας

Στο κέντρο του ηφαιστειακού νησιού Νίσυρος βρίσκονται αρκετοί εντυπωσιακοί κρατήρες, που δημιουργήθηκαν από υδροθερμικές εκρήξεις. Σε αυτές τις διεργασίες, καυτό μάγμα ανήλθε από το βάθος, θέρμανε απότομα υπόγεια νερά και η τεράστια πίεση προκάλεσε ισχυρές εκρήξεις ατμού. Οι τελευταίες εκρήξεις αυτού του τύπου σημειώθηκαν το 1886, ενώ νέα δραστηριότητα παραμένει πιθανή, αφού το ηφαίστειο και οι μαγματικοί του θάλαμοι εξακολουθούν να είναι ενεργοί.

Ιδιαίτερα γνωστοί είναι ο μεγάλος κρατήρας Στέφανος και ο κρατήρας Πολυβώτης. Εκεί μπορεί κανείς να δει βραστά λασποπηγάδια και πολυάριθμες φουμαρόλες, όπου η θερμοκρασία ξεπερνά τους 100 °C. Ωστόσο, όταν επικρατεί άπνοια, υπάρχει κίνδυνος θανάτου, καθώς βαρύ διοξείδιο του άνθρακα συσσωρεύεται στον πυθμένα. Και τα λασποπηγάδια είναι επικίνδυνα — κρατήστε απόσταση.

Πιο νοτιοανατολικά βρίσκονται οι κρατήρες Καμινάκια, λιγότερο επικίνδυνοι αλλά γεωλογικά εξίσου συναρπαστικοί. Εκεί βρίσκει κανείς μαύρη σκωρία και παχιές αποθέσεις θείου.

Ολόκληρη η Νίσυρος ανήκει από το 2015 στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO. Στόχος του Γεωπάρκου UNESCO Νισύρου είναι η προστασία της μοναδικής ηφαιστειακής κληρονομιάς, της γεωλογικής ποικιλίας και της φύσης του νησιού, καθώς και η προώθηση της εκπαίδευσης, της έρευνας και του βιώσιμου γεωτουρισμού.